داشته باشند ، اجازه ندهند كه سعيد به آنجا وارد شود . سپس همراه گروهى از مسلمين به فرماندهى « مالك اشتر » خارج شدند تا اينكه به « الجرعه » رسيدند و در آن محل ، مستقر گشتند تا مانع ورود سعيد به كوفه شوند . ( 1 ) وقتى كه سعيد به آنجا رسيد ، به سوى او شتافتند و به شدّت با وى گفتگو نمودند و ورود به شهرشان را بر او تحريم كردند . وى به سوى عثمان فرار كرد و از آنها شكايت نمود . عثمان چاره‌اى جز عزل وى نيافت ، پس او را معزول نمود و با ناخرسندى ، شخص ديگرى را به جاى وى منصوب ساخت « 1 » . ( 2 ) به هر حال ، عثمان ، معترضان بر سعيد بن عاص را مورد اذيت و آزار قرار داد ، در حالى كه آنان قاريان و فقهاى سرزمين خود بودند ، آنها را بخاطر جوان گستاخ بىبندوبارى ، از اوطانشان تبعيد نمود از اين جهت كه وى از خويشان او بوده است و اين امر ، يكى از علل اعتراض بر عثمان نه تنها در كوفه بلكه در همهء سرزمينهاى اسلامى كه حكومت خويشاوندانش به آنجا رسيده بود ، گرديد . ( 3 ) 2 - عبد اللّه بن عامر « عبد اللّه بن عامر بن كريز » پسر دايى عثمان بود ، حكومت بصره را پس از عزل ابو موسى اشعرى ، به وى سپرد و سن وى 24 و يا 25 سال بود « 2 » كه حكومت آن منطقهء مهم را بر عهدهء وى نهاد ، در حالى كه شايسته‌تر آن بود كه براى آن منطقه يكى از ثقات و اخيار صحابه را برگزيند تا مردم از هدايت ، صلاح

--> ( 1 ) طبرى ، تاريخ 4 / 332 . ابى الفداء ، تاريخ 1 / 168 . الانساب 5 / 49 - 43 . ( 2 ) الاستيعاب ( چاپ شده در حاشيهء الاصابة ) 3 / 932 - 933 .